JSF çatısında bir POJO (Plain Old Java Object - Bildiğiniz Sıradan Java Nesnesi) oluşturarak MVC paradigmasının model kısmını oluşturabilmektesiniz. Bu ASP.NET çatısında codebehind olarak geçiyor. JSF'te Codebehind'a tam karşılık gelen kavram ise backing bean kavramı Buna ilaveten POJO'lar veritabanı varlıklarında (JPA Entities) ve diğer tüm bean çeşitlerinde kullanılabilmekte.
JSF'te bir backing bean yazarken en çok aklıma takılan husus beanlerin küresel olarak tanımlanması idi. faces-config.xml dosyasına örnek bir kaç bean tanımlayalım;
<managed-bean>
<managed-bean-name>requestBean1</managed-bean-name>
<managed-bean-class>rtest.RequestBean1</managed-bean-class>
<managed-bean-scope>request</managed-bean-scope>
</managed-bean>
<managed-bean>
<managed-bean-name>requestBean2</managed-bean-name>
<managed-bean-class>rtest.RequestBean2</managed-bean-class>
<managed-bean-scope>request</managed-bean-scope>
</managed-bean>
<managed-bean>
<managed-bean-name>requestBean3</managed-bean-name>
<managed-bean-class>rtest.RequestBean3</managed-bean-class>
<managed-bean-scope>request</managed-bean-scope>
</managed-bean>
Şüphelerim şu yöndeydi; Bir talep esnasında tüm bu bean'ler işleniyor muydu? Eğer böyle ise karmaşık bir sitede onlarca hatta yüzlerce request alanında bean olabilirdi. Ve kullanılmayacak olan bir çok bean gereksiz yere RAM alanına aktarılacak ve sistem kaynaklarını kullanacaktı. Bunu yapıcıya basit bir çıktı ifadesi yazarak test ettim.
package rtest;
public class RequestBean1 {
private String test;
public RequestBean1() {
System.out.println("----------------------------------------------");
System.out.println("RequestBean1");
}
public String getTest() {
return test;
}
public void setTest(String test) {
this.test = test;
}
}
JSF sayfamızda şu şekilde:
<%@page contentType="text/html"%>
<%@page pageEncoding="UTF-8"%>
<%@taglib prefix="f" uri="http://java.sun.com/jsf/core"%>
<%@taglib prefix="h" uri="http://java.sun.com/jsf/html"%>
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN"
"http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd">
<f:view>
</f:view>
Senaryoya göre eğer bir yükleme olacak ise bean başlatılıp yapıcı metodu çalıştırılacak ve sunucu loglarında çıktıyı görebileceğiz. Netice itibari ile bu gerçekleşmedi. Şimdi bean'e talepte bulunulacak şekilde JSF sayfasının fview kısmını değiştirelim.
<f:view>
<h:outputText value="#{requestBean1.test}" />
</f:view>
Şimdi sunucu loglarında görüntüleme sağlayabildik. Netice itibari ile JSF geliştiricilerinin yapmış olduğu akıllı yükleme sayesinde kaynak tüketiminin önüne geçilmiş omakla beraber hızlı uygulama geliştirme paradigmalarından da ödün vermemiş oluyoruz. Buna ilaveten bir hatırlatma yapmakta fayda var. Eğer bir bean kullanıyorsanız. Bunun çalışma alanını olabildiğince düşük seçmeniz mantıklı olacaktır. request alanında (scope) yapılacak bir işlemin session veya application ile yapılması kaynak tüketimini doğrudan etkileyecektir.
| 
